atada
de beizos e lingua
a ela prohibíranlle comunicar
as súas non-trivialidades
semellaba unha desas latas
cun abre-fácil roto
e inútil
que estaba chea por dentro
sen que ninguén
lle puidese arrebatar
algún dos seus preciados moluscos
(permanecía en silencio)
Senhorita, a ver cando desatas os beizos e publicas algo, porque senón eu voume enfadar contigo, comigo ou coas musas; tanto ten, pero non vas poder vivir tranquila sabendo que en situacións así as minhas tendencias destrutivas afloran dunha maneira tan salvaxe que mesmo sería quen de collerche a lingua cun alicate para que cuspas o moito que sabes que tes (e queres) dicir!